ଆମେ ଭାଇଟିଏ ସେଇ ଭାଇଟିଏ ହୋଇ ରହିବାକୁ ଯୁଗ ଯୁଗ ଚାହୁଁ।। ହଠାତ୍ କାହାଁ ଯେ ସେ ବାବୁ ଡାକରେ ଚିହିଁକିଲା ପ୍ରାୟେ ଉଠେ ଅବସାଦେ।। ବରଂ ଥିଲା ଭଲ ସେଇ ଥିଲା ଭଲ

ବନ୍ଧୁ ହିଁ ଜୀବନ ସଖା ସହଚର। ଭଲମନ୍ଦ ସାଥୀ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ହାରି।। ତଥାପି ବୁଝାଇ ହୁଏ ନା ସେ ମନ। ଦୁନିଆଟା ଏଠି ବଡ଼ ବେଇମାନି।। ତେବେବି ଆଶ୍ୱସ୍ତି ଲାଗେ ଯେବେ କେହି।

ତେବେ କେହି କ’ଣ ବୁଝେ ଆଜି କିଛି ନୀତି ହେତୁ ଉପଦେଶ କହିଲେ କହିବେ କୁହାଳିଆ ଭାରି ରକମ ହେଉଛି ଶଶ ।।1 ତଥାପି ଦିନରେ ଥରୁଟେ କମ୍ ତି ଆତ୍ମ ସମୀକ୍ଷା କରିବା

ଶୁଣ ସୁଧୀଜନେ ନରମେ କହୁଛି ମରମର ପରା କଥା ଏକଥା ହେଜିଲେ ନିଶ୍ଚେ ହେଜିବଟି ଜୀବନର ଗୁପ୍ତ ଗାଥା।।1 ଉଚିତ ହେବଟି ଶିକ୍ଷାର ପୁର୍ବରୁ ଶିଖିବା ତହୁଁ ସଂସ୍କାର ପୁଣି ଯେ ବେପାର କରିବା

ହୃଦୟ ଥଳିରେ ନାହିଁ ରଖିବାକୁ ଦୁଃଖ ଅବସାଦ ଏତେ ହୃଦୟଟି ଅଟେ ସୁନ୍ଦର ଫରୁଆ ଗୋଲାପ ସ୍ନିଗ୍ଧତା ଯେତେ।। 1 ହୃଦୟବାନର ହୃଦୟରେ ପରା ମାନବତା ଭରପୂର ହଳାହଳ ବିଷ ନାହିଁ ତା’ର ପାଶେ

ମାତ ହିଙ୍ଗୁଳାଈ      ନମଇ ଚରଣେ ଦେଇ ଭକତି ସୁମନ ଅଜ୍ଞାନ ପରାଏ        ଜାଣେ ନାହିଁ କିଛି ଧ୍ୟାତ ଧ୍ୟାନୀ ଧ୍ଯେୟେ ଧ୍ଯାନ ।।1 ନୀତି ନିୟମର  

ସମ୍ପର୍କର ସ୍ଵରୂପ ଯେ ବର୍ଣ୍ଣିବାକୁ ହେଲେ ହେଁ ଆମେ ଅକ୍ଷମ ଉତ୍ତରର ତାଡ଼ନାରେ ମୁଁ କିନ୍ତୁ ତ ଖୁବ୍ ବେଶି ଅନର୍ଗଳ। 1। ଠିକ୍ କେଉଁଦିନ ଗଢ଼ା ହେଲା ନିଅଁ ତୁମ – ଆମ

ଦିବାକରର ଅତି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଔଜ୍ଜଲ୍ୟରେ ଲଣ୍ଠନର ମିଞି ମିଞ ଆଲୁଅ ଯେସନେ କ୍ଷୀଣ ନିଷ୍ପ୍ରଭ ଭାତି ପ୍ରତୀତ ହୁଏ ପ୍ରାୟେ ଅତୁଳ କବିତା ମୋର ଅପାଂକ୍ତେୟ ବୋଧେ।। ମିଟି ମିଟି କ୍ଷୁଦ୍ର ଜୁଳଜୁଳିଆ ପୋକର