Category : କବିତା

ଫୁସ୍ ଫୁସ୍ ଚିନ୍ତା କରିବା ଯେବେଟି ଧୂମ ପାନ ନାହିଁ କର ହୃଦ୍ ଯନ୍ତ୍ର ଲାଗି ସୁରକ୍ଷା ଜରୁରୀ ଚର୍ବିଳ ଖାଦ୍ୟଠୁଁ ଦୂର।। ପାକସ୍ଥଳୀ ସୁସ୍ଥ ହେଲେ ରଖିବାକୁ ଥଣ୍ଡା ଖାଦ୍ୟ ପରିହାର କ୍ଷୁଦ୍ର

ଜୀବନଟା ପରା ଜଟିଳ ଗଣିତ ହିସାବଟା ରୋକ୍ ଠୋକ୍ ମିଶାଣ ଫେଡାଣ ହରଣ ଗୁଣନ ସବୁ ଚାଲେ ଠିକ୍ ଠାକ୍।। 1 ଭୂଲି ଗଲେ ସୂତ୍ର ଭୂଲ୍ ସିଦ୍ଧ ଅଙ୍କ ସବୁ ଅସାର ବେକାର

ଆମେ ଭାଇଟିଏ ସେଇ ଭାଇଟିଏ ହୋଇ ରହିବାକୁ ଯୁଗ ଯୁଗ ଚାହୁଁ।। ହଠାତ୍ କାହାଁ ଯେ ସେ ବାବୁ ଡାକରେ ଚିହିଁକିଲା ପ୍ରାୟେ ଉଠେ ଅବସାଦେ।। ବରଂ ଥିଲା ଭଲ ସେଇ ଥିଲା ଭଲ

ବନ୍ଧୁ ହିଁ ଜୀବନ ସଖା ସହଚର। ଭଲମନ୍ଦ ସାଥୀ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ହାରି।। ତଥାପି ବୁଝାଇ ହୁଏ ନା ସେ ମନ। ଦୁନିଆଟା ଏଠି ବଡ଼ ବେଇମାନି।। ତେବେବି ଆଶ୍ୱସ୍ତି ଲାଗେ ଯେବେ କେହି।

ତେବେ କେହି କ’ଣ ବୁଝେ ଆଜି କିଛି ନୀତି ହେତୁ ଉପଦେଶ କହିଲେ କହିବେ କୁହାଳିଆ ଭାରି ରକମ ହେଉଛି ଶଶ ।।1 ତଥାପି ଦିନରେ ଥରୁଟେ କମ୍ ତି ଆତ୍ମ ସମୀକ୍ଷା କରିବା

ଶୁଣ ସୁଧୀଜନେ ନରମେ କହୁଛି ମରମର ପରା କଥା ଏକଥା ହେଜିଲେ ନିଶ୍ଚେ ହେଜିବଟି ଜୀବନର ଗୁପ୍ତ ଗାଥା।।1 ଉଚିତ ହେବଟି ଶିକ୍ଷାର ପୁର୍ବରୁ ଶିଖିବା ତହୁଁ ସଂସ୍କାର ପୁଣି ଯେ ବେପାର କରିବା

ହୃଦୟ ଥଳିରେ ନାହିଁ ରଖିବାକୁ ଦୁଃଖ ଅବସାଦ ଏତେ ହୃଦୟଟି ଅଟେ ସୁନ୍ଦର ଫରୁଆ ଗୋଲାପ ସ୍ନିଗ୍ଧତା ଯେତେ।। 1 ହୃଦୟବାନର ହୃଦୟରେ ପରା ମାନବତା ଭରପୂର ହଳାହଳ ବିଷ ନାହିଁ ତା’ର ପାଶେ

ମାତ ହିଙ୍ଗୁଳାଈ      ନମଇ ଚରଣେ ଦେଇ ଭକତି ସୁମନ ଅଜ୍ଞାନ ପରାଏ        ଜାଣେ ନାହିଁ କିଛି ଧ୍ୟାତ ଧ୍ୟାନୀ ଧ୍ଯେୟେ ଧ୍ଯାନ ।।1 ନୀତି ନିୟମର