ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ଵାସର ଅନ୍ତରାଳେ
ଆଜି କାଲି ଦୁନିଆର ଗତି କୁଆଡ଼େ ? ଅଧୋଗତି ନା ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵଗତି? ଆଧୁନିକତାର ଆଳରେ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଓ ସଭ୍ୟତା ଆଜି ମାନବ ସମାଜକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ପଙ୍ଗୁ କରିବାରେ ଲାଗିଛି। ଦିନ ଥିଲା
ଶତ ପତ୍ନୀକ ଗଳ୍ପଗୁଚ୍ଛ
କବି ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ଜଣେ ଭିନ୍ନ ମଣିଷ। ସେ ଏକାଧାରରେ ଜଣେ ଆଦର୍ଶ ସଂଗଠକ, ସମାଜସେବୀ, କବି, ଗାଳ୍ପିକ, ପ୍ରାବନ୍ଧିକ, ଗବେଷକ, ଆତ୍ମ ଜୀବନୀ ଓ ଜୀବନୀ ଚରିତକାର, ସ୍ନେହୀ, ପରୋପକାରୀ,ଅନୁଷ୍ଠାନପ୍ରାଣା ଓ ସଂକୃତିପ୍ରେମୀ,
ମୋନା ଓ ସୋନା
ମୋନା ଓ ସୋନା ଦୁଇଟି ଆତ୍ମିକ ସତ୍ତା, ସେମାନେ ହୋଇପାରନ୍ତି ସ୍ତ୍ରୀ ଅବା ପୁରୁଷ, ଅବା ଦୁଇଟି ପ୍ରାଣୀ, କିନ୍ତୁ ପରସ୍ପରେ ଭଲ ପାଆନ୍ତି । ପରସ୍ପରକୁ ଖୁବ୍ ବେଶୀ ଭଲ ପାଆନ୍ତି-ଜଣେ
ମୋତେ କିଆଁ ଏତେ ଘାଣ୍ଟୁଛୁ
ମୋର ଶକ୍ତି ନାହିଁ ବୋଲି ଏତେ ତୋତେ ତ କରୁଛି ବିଶ୍ବାସ ମୁଁ ଧର୍ମ କଅଣ ଜାଣିଛି ଜାଣିଛି ପୁଣି କର୍ମ ଅକର୍ମ ହେଲେ ମୋର ହୃଦେ ବସି ଦେଉ ଯେଉଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ବିନା
ସେଇ ଏକା ବନ୍ଧୁ ସବୁଠୁଁ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ
ବନ୍ଧୁ ——by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ମୁଁ କାଁ ଭଲ ପାଏ ମୋ ବନ୍ଧୁର ନିବିଡ଼ ବନ୍ଧୁତ୍ଵକୁ ତା’ର ଆନ୍ତରିକପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ତରୀଣ ଭାବସତ୍ତାକୁ ତା’ର ମିଠା ମିଠା କେଇପଦ କଥାକୁ ଦୁଃଖ ଅବା ସୁଖରେ ତା
ଇଏ ବି ଗୋଟେ ପ୍ରେମ
ଇଏ ବି ଏକ ପ୍ରେମ —-by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ଶୁଣିଥିଲି ପ୍ରେମ ଯୁବା ଅବସ୍ଥାରେ ହୁଏ। ହେଲେ ପରିଣତ ବୟସରେ କି ପ୍ରେମ କି ହୋ! ପ୍ରେମ ନା ମାନସିକ ବିକୃତି? ଆମ
ମୋ ପ୍ରେମରେ ଲାଗିଲା ନିଆଁ
ମୋ ପ୍ରେମରେ ଲାଗିଲା ନିଆଁ —–by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ଆଜି କଲେଜରେ ଶେଷ ଦିନ। ଫେରୱେଲ ମିଟିଂ ପରେ କ୍ଲାସ ସସ଼୍ପେଣ୍ଡ ହୋଇଯିବ। ବାକି ରହିଯିବ କେବଳ ପରିକ୍ଷାଟା। ଆଉ ପ୍ରତିଦିନ ଦେଖାହେବ