ମାଟି ହେବ ଲୋ! ମାଟି
ଦୁଇ ଯାଆ —by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ଘର ଶେରଗଡ଼। ସହର ନୂହେଁ କି ମଫସଲ, ଏକ ଛୋଟ ବଜାର ପାଖ ଘର । ପକ୍କା ଘର ନୂହେଁ କି କୋଠା ଘର, ଛଣ
Category : ଗଳ୍ପ
ଦିନକର ଅପତ୍ନୀକ
ଦିନକର ଅପତ୍ନୀକ —-by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ସେଦିନ ଶିବାନନ୍ଦ ବାବୁ କଟକ ଯାଇଥାନ୍ତି। ଜନ ଗହଳି ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାସ୍ତା ବାଦାମ ବାଡ଼ି ପାଖ। ଦଳେ ଲୋକ କାହାକୁ ଗୋଟେ ଘେରି ରହିଥାନ୍ତି, ଯେମିତି
ତୁମୁଳ କାଣ୍ଡ
ତୁମୁଳ କାଣ୍ଡ ———by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ନନ୍ଦିକା ଆର ଗାଁର ଝିଅ। ମଧୁ ସାଆଁନ୍ତଙ୍କ ନାତୁଣୀ ସରପଞ୍ଚ ବାବୁଙ୍କ ଝିଅ। ଜମିଦାରୀ ସିନା ଚାଲି ଯାଇଛି , ହେଲେ ଖାତିରଟା ଏଯାଏଁ ଯାଇ
ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ଵାସର ଅନ୍ତରାଳେ
ଆଜି କାଲି ଦୁନିଆର ଗତି କୁଆଡ଼େ ? ଅଧୋଗତି ନା ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵଗତି? ଆଧୁନିକତାର ଆଳରେ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଓ ସଭ୍ୟତା ଆଜି ମାନବ ସମାଜକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ପଙ୍ଗୁ କରିବାରେ ଲାଗିଛି। ଦିନ ଥିଲା
ମୋନା ଓ ସୋନା
ମୋନା ଓ ସୋନା ଦୁଇଟି ଆତ୍ମିକ ସତ୍ତା, ସେମାନେ ହୋଇପାରନ୍ତି ସ୍ତ୍ରୀ ଅବା ପୁରୁଷ, ଅବା ଦୁଇଟି ପ୍ରାଣୀ, କିନ୍ତୁ ପରସ୍ପରେ ଭଲ ପାଆନ୍ତି । ପରସ୍ପରକୁ ଖୁବ୍ ବେଶୀ ଭଲ ପାଆନ୍ତି-ଜଣେ
ଇଏ ବି ଗୋଟେ ପ୍ରେମ
ଇଏ ବି ଏକ ପ୍ରେମ —-by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ଶୁଣିଥିଲି ପ୍ରେମ ଯୁବା ଅବସ୍ଥାରେ ହୁଏ। ହେଲେ ପରିଣତ ବୟସରେ କି ପ୍ରେମ କି ହୋ! ପ୍ରେମ ନା ମାନସିକ ବିକୃତି? ଆମ
ମୋ ପ୍ରେମରେ ଲାଗିଲା ନିଆଁ
ମୋ ପ୍ରେମରେ ଲାଗିଲା ନିଆଁ —–by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ଆଜି କଲେଜରେ ଶେଷ ଦିନ। ଫେରୱେଲ ମିଟିଂ ପରେ କ୍ଲାସ ସସ଼୍ପେଣ୍ଡ ହୋଇଯିବ। ବାକି ରହିଯିବ କେବଳ ପରିକ୍ଷାଟା। ଆଉ ପ୍ରତିଦିନ ଦେଖାହେବ