Satya Prakash
Uncategorised କବିତା

ଦେନ୍ଯ

ହୋଇଥିଲେ ହନୁମାନ ମୁହିଁ

ବୁକୁ ଚିରି ଦିଅନ୍ତି ଦେଖାଇ

କି କହି ଦେବି ବିଶ୍ବାସ ପୁଣି

ମୋଟରୁ ପାରୁନି ସେ ତ ଜାଣି ।।

କେମିତି ବା ହୃଦୟ ଜିତିବି

ମୁଁ ଯେ ତୁମ ବିଶ୍ବାସରେ ନାହିଁ

ହେଲେ ଭଲପାଏ ପାଉଥିବି

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇହଧାମେ ଅଛି ।।

ମୋତେରେ କାଳିଆ ଦୁଃଖ ତୁ ଦେ

ହେଲେ ତୋ କଥାଟି କେବେ ହେଁ

ମୋ ମନୁ ସେ ପାଶୋରା ନ ଯାଏ

ଦେ ଟିକିଏ ଏଇ ବରଟା ଦେ।।

ମୁଁ ଜାଣେ ତୁ ବଡ଼ ଅଭିମାନୀ

ମୋଠୁଁ ନେଇଛୁ ମୁହଁ ଫେରାଇ

ସେ ଅଭିମାନଟା ଗଲେ ତୁଟି

ବଳେ ମୋତେ ନେବୁ ଯେ କୋଲାଇ।।

Written by :

Satya Prakash Sethy

 

 






 

Related posts

ରୋଜି ଡେ

satya

ପୀଡ଼ା ହୟାନ୍ତକ

satya

ପ୍ରାଚୀନ ଜୈନ ପୀଠ prachin jain peetha

satya

Leave a Comment

Login

X

Register