ଗୀତି କବିତା
୧/ଯାହାକୁ ଜୀବନେ ପାଇଥିଲି ଭଲ—- Dr Satya Prakash Sethyଯାହାକୁ ଜୀବନେ ପାଇଥିଲି ଭଲସେ ତ ଦେଲା ନାହିଁ ମୂଲ,ନିଜର ବୋଲି ମୁଁ କରିଥିଲି ତାକୁମାନିଲାନି ମୋର ବୋଲ। ୦।ପିଛିଳ ପଥର ଥମିଲା ପାଦରେକେଉଁଠି
Samayara Arapari
Wife and children all are getting disconcertedEvery day some rabble is rousedWhich way does the time fly today I can no moreKeep a track of
Other Side Of Time
The other side of time Why sometimes a wish arises in meTo return again to the pastTo be again in those bygone daysTo live those
ଚିନ୍ତାମୁକ୍ତି
ଏବେକା କଥା ନହେଲେ ବି ବେଶିଦିନ ପୂରୁଣା କଥା ନୂହେଁ, ଏଇମାତ୍ର କୋଡ଼ିଏ ତିରିଶ ବର୍ଷ ହେବ। ନିର୍ମଳ ସହର ଯିବ। ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଟ୍ରେନ୍ ଯାତ୍ରା କରିବ, ତାଙ୍କ ଘର ତ କେଉଁଝର
ନିରଞ୍ଜନର ଦିନରାତି
ଆମ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଦୟନୀୟ ପରିଣତି ଓ ବିକଟାଳ ସ୍ଥିତି-ଆଜି ଭୋଗୁଛନ୍ତି ନିରଞ୍ଜନ । ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଦୁଇଦଶକରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ଛତୁ ଫୁଟିଲାପରି ଅନେକ ସ୍କୁଲକଲେଜ ସବୁ ଗଢ଼ିଉଠିଥିଲା। ଓଡ଼ିଶାରେ ବା ତିନିଶହ
ହଜାରେ ସମସ୍ୟା
ହଜାରେ ଲୋକଙ୍କର ହଜାରେ ସମସ୍ୟା। ଆଉ କାହାରି କଥା ବୁଝି ହେଉନାହିଁ। ସମସ୍ୟାର ଗୋଟେ ଗହଳିଚହଳି ଭିତରେ, ନିଜ ସମସ୍ୟା ହଜିଯାଉଛି। ରାତିପାହିଲେ କେତେ ନୂଆ ସମସ୍ୟା ମୁଣ୍ଡଟେକୁଛି, ଯେତେବେଳେ କି ପୂରୁଣା ସମସ୍ୟାର
ନୀଲଠା ପ୍ରେମ
ବାପା ଏକା, ଜେଜେ ବି ଏକା ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଜଗ ସାତ ଭଉଣୀରେ ଗୋଟିଏ ଭାଇ। ଭାରି ଲାଡଲା, ଏକୋଇରବଳା ବିଶିକେଶନ। ଭାରି ବିଛୁଆତି ଖଣ୍ଡେ । ଯେତକ ଦୁଷ୍ଟାମି ସବୁ ତାରି। ଯାହା
ମୁଁ ଆଉ ତୁମେ
ତୁମେ ଆଉ ମୁଁ ତୁମେ ଆଉ ମୁଁ, ମୁଁ ଆଉ ତୁମେ ସେଦିନ ଖୁବ୍ ଆତ୍ମୀୟ ଥିଲେ। ଏକା ସାଙ୍ଗରେ ଏକା ସ୍କୁଲରେ ପାଠ ପଢୁଥିଲେ। ଖେଳଛୁଟି ହେଲେ ଟିଫିନ୍ ବକ୍ସରୁ ଟିଫିନ୍ ଖୋଲି
ମୁଁ ନୋବେଲ ପାଇବି
“ମୁଁ ନୋବେଲ ପୁରସ୍କାର ପାଇବି । ମୁଁ ଓଡିଆରେ ସିନା ଲେଖେ, ଇଂରାଜୀରେ ବି ସନେଟ୍ ଲେଖେ। ତେଣୁ ଶହେ ଆଠ ସନେଟ ଯାହା ଲେଖିଛି ନୋବେଲ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ପଠାଇବି। ତେଣିକି ମିଳିଲା
ମହାଳୟା
ମହାଳୟାBy Satya Prakash Sethyମହାଳୟା ଏକ ପୁଣ୍ଯତିଥି ପରାଯେଉଁଦିନ ଦୁର୍ଗମାତାଶିବାଳୟ ଛାଡ଼ି ଧରା ଅଭିମୁଖେଆରମ୍ଭି ଥିଲେ ସେ ଯାତ୍ରା।ମହିଷାମର୍ଦ୍ଦିନୀ ମହଷାସୁରରନିର୍ଦ୍ଧନ ବେଳର କଥାଲଢିଥିଲେ କେତେ ଦଶ ଦିନ ବ୍ୟାପୀକହେ ସମରର ଗାଥା।ଶେଷରେ ହାରିଲା ମହିଷାର