Satya Prakash
କବିତା

ତୁମେ ଏ ନାଟକେ…

satya
ତୁ ଏଇ ନାଟକେ… By ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ତୁ ଏଇ ନାଟକେ ମହାନ ନାୟକ ମୁଁ ଗୋଟେ କଳାକାର ତୁମ ଅଭିନୀତ ନାଟକରେ ମୋର ଭୂମିକାଟି କିନ୍ତୁ କ୍ଷୁଦ୍ର।। ତୁମେ ନାଟ୍ୟକାର ପୁଣି
ଗଳ୍ପ

ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମ

satya
ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମ By ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ଓଡ଼ିଶାର ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ଵର। ଭୁବନେଶ୍ବରରେ ରାଜଧାନୀ କଲେଜ, ମୋ କଲେଜ। ସେଦିନ ସେଇଠି ମୋର, ମୋ କଲେଜ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ନୂଆ ସହର। ଲୋକ
କବିତା

ଗୃହ ପ୍ରବେଶ

satya
ଗୃହ ପ୍ରବେଶ —-by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ଉଦଘାଟନର ଉତ୍ସବଟି ସତେ ବହୁ ପ୍ରତୀକ୍ଷିତ ଥିଲା ମାସ ମାସ କରି ବରଷ ଗୋଟାକ କେତେବେଳେ ବିତିଗଲା।। ଯାହା ବି ହେଉ ସେ ଏଥରକ ଆମ
ଗଳ୍ପ

ହେତୁ ଓ ସେତୁ

satya
ହେତୁ ଓ ସେତୁ —by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ବହୁଦିନ ପରେ ପାଞ୍ଚ ଖଣ୍ଡି ଗାଁ ରୁ ପଚିଶ ଭଦ୍ରଲୋକ ଏକାଠି ହେଲେ, ଗୋଟେ ନ୍ୟାୟ ଦରବାର ବସିଲା। ସରପଞ୍ଚ ବାବୁଙ୍କ ଇଜିଲାସରେ ଏହି
ଗଳ୍ପ

ବୈଜ୍ଞାନିକର ଲକ୍ଷ୍ୟ

satya
ବୈଜ୍ଞାନିକର ଲକ୍ଷ୍ୟ —-by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ସେଦିନ ଜଣେ ଭଦ୍ରଲୋକ ଟ୍ରେନରେ ଦୀର୍ଘ ପାଥ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ। ବେଶ ପରିପାଟିରୁ ଜଣେ ସମ୍ରାନ୍ତ ପରିବାରର ଲୋକ ପରି ତ ମନେ ହେଉଥିଲେ। ମନେ
କବିତା

ଆଶୟ

satya
ଆଶୟ By ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ସ୍ତ୍ରୀରି ଛୁଆ ପିଲା ହେଲେଣି ଖପ୍ପା ଘରେ କେଟେ କେଟେ ନିତି ସମୟଟା ଯାଏ କେଉଁ ବାଟେ ଚାଲି ହିସାବ ପରେନି ରଖି।। ଲେଖିଲେ କି ଆବା
କବିତା

ନିରୁତ୍ତରିତ ପ୍ରଶ୍ନ

satya
ନିରୁତ୍ତରିତ ପ୍ରଶ୍ନ By ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ବଡ଼ ନିରର୍ଥକିଆ ପ୍ରଶ୍ନଟାଏ ପଚାରିଲେ ଉତ୍ତର ହଁ – ନା ତେଣୁ ସେ ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ମିଳେନା ଖାଲି ସିନା ଗୁଡାଇ ତୁଡାଇ ମନ ଦହେ
କବିତା

ମୁଁ କାଁ ଭଲ ପାଏ

satya
ମୁଁ କାଁ ଭଲ ପାଏ —-by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ମୁଁ କାଁ ଭଲ ପାଏ ମୋ ବନ୍ଧୁର ନିବିଡ଼ ବନ୍ଧୁତ୍ୱକୁ ତା’ର ଆନ୍ତରିକତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ତରୀଣ ଭାବସତ୍ତାକୁ ତା’ର ମନଖୋଲା ମିଠା ସିଠା କେଇ

Login

X

Register