କେହି ଦେଲେ ନାହିଁ ମୂଲ
ଜୀବନ ତମାମ କେତେ ଯେ ଖଟିଲି କେହି ଦେଲେ ନାହିଁ ମୂଲ ନିଜର ବୋଲିଣ ଯାହାକୁ ମଣିଲି ସବୁ କି ଦୂରେଇ ଗଲ।। 1 ଏବେ ବୟସର ଅପରାହ୍ଣରେ କେଉଁଠି ଥାପିବି ମୁଣ୍ଡ ଦୂର
ଥୁକୁଲ ମାରିବା ବାକି
ଥୁକୁଲ ପକାଇବ ବାକି ————————– ମଣିଷ ଗୋଟିଏ ସାମାଜିକ ପ୍ରାଣୀ ଶୁଣିଥିଲି ପିଲାଦିନେ ହେଲେ ସମାଜର ଚିନ୍ତା କେ କରୁଛି ଦେଖୁ ନାହିଁ କେଉଁ ଜନେ।। 1 ଏଡିକି ବିଭ୍ରାଟ ହେଲାଣି ସମାଜ ନିଜ
ପର ନିନ୍ଦା ପର ଚର୍ଚ୍ଚା
ମଣିଷର ଗୁଣ ପର ନିନ୍ଦା ଚର୍ଚ୍ଚା ନିଜ ପ୍ରସଂଶାରେ ଝଳେ ଅନ୍ୟର ଶରୀର ପୂତି ଗନ୍ଧମୟ ଆପଣା କଥାର ମୂଳେ।। 1 ନିଜ କଥା କେବେ ଚିନ୍ତେ ନାହିଁ ଜନ ନିଜକୁ ମଣେ ଈଶ୍ଵର
କ’ଣ ହେଲା କି ହୋ!
ନିର୍ବାଚନ ବେଳେ ଭେଳିକି ଦେଖିବା ଦେଖାଇବେ ନେତା ବାଗେ ମନ ଲୋଭା କଥା କହିଣ ତୋଷିବେ ଜନତାଙ୍କ ମନ ବେଗେ।। 1 “ହାତୀ ନେ’ ଘୋଡା ନେ” କହି କୁହାଇବେ “ମୋ ପେଁ କାଳୀ
ଶାନ୍ତି peace
ଶାନ୍ତି ——by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ଖୁସିର ମଣିଷ ଦୁନିଆରେ କିଏ କେହି କି ସେ କହି ପାରେ ଦୁଃଖୀ ମଣିଷଙ୍କୁ ମୁଁ କିନ୍ତୁ ଚିହ୍ନିଛି ଯିଏ ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟର ଭରେ।। 1 ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟର ଭରା
ମୁଁ ଯଦି ବିଜୟୀ ପ୍ରାର୍ଥୀ ହୁଅନ୍ତି
ମୁଁ ଯଦି ହୁଅନ୍ତି ବିଜୟୀ ପ୍ରାର୍ଥୀ —–by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ ମୁଁ ଯଦି ଏଥର ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ି ବିଜୟୀ ପ୍ରାଥୀ ହୁଅନ୍ତି ଆଗ ନିଜ ଲାଗି ସୁଉଚ୍ଚ ସୌଧଟେ ଅବଶ୍ଯ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି।।
ଏମିତି କେମିତି ହୁଏ
ଏମିତି କେମିତି ହୁଏ? ଏମିତି କେମିତି ବିପରୀତ ହୁଏ ଥିଲେ ହାତ ଛଡ଼ା କରେ ନଥିଲେ ମଣିଷ ଘୂରି ସାରି ହୁଏ ପାଇବା ଆଶାରେ ଘୂରେ।। 1 ଏମିତି କେମିତି ହୁଏ? ମଧ୍ୟାହ୍ନର ଜାଳ
ହୋଲିରେ ହୋଲି
ରାଧା ପ୍ରେମେ ପଡି କୃଷ୍ଣ ରାୟ ହୋଲି ବ୍ରଜ ରାଜ୍ୟେ ଖେଳି ଥାଏ ମହାଭାରତର କାଳୁ କାଳ ଯାଏଁ ଏ ପର୍ବ ପାଳିତ ହୁଏ।। 1 ହିରଣ୍ୟ କାଶ୍ୟପ ଭଉଣୀ ହୋଲିକା ଭାଇର ଆଦେଶ
ଏକ ହାସ୍ୟ କଥା
Script ଏକ ହାସ୍ୟ କଥା ——by ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ସେଠୀ -ଲୋ ଠାକୁ ମା! କୁଆଡେ ଯାଇଥିଲୁ କି? -ତୁ କିଏ କହନି? ତୁ ସେ ଉପର ସାହିର ହଗୁରା କି ବେ? _ହଁ