Satya Prakash
କବିତା

ବନ୍ୟା ବିଭୀଷିକା kerala flood

satya
ବନ୍ୟା ସତେ କେତେ ଦାରୁଣ ହୁଏଟି କେରଳ ତା ‘ମୂକ ସାକ୍ଷୀ ନିରନ୍ନ ଜନତା ବାସହରା ଆଜି ଶରଣାପନ୍ନ ପ୍ରାୟଟି ।। ପ୍ରକୃତି ବେଭାର ଦୁରୂହ ବେପାର ଅଦ୍ଭୁତ ସୃଷ୍ଟି ରହସ୍ୟ ଛାର ମାନବରେ
କବିତା

ବେଦାଗ ବାଦ୍ଶାହା

satya
ତୁମେ କି ବେଦାଗ ବାଦ୍ଶାହା ଏକା ଜୀବନରେ କାହିଁ କଳଙ୍କ କେମିତି ଏମିତି ମହିମା ମଣ୍ଡିତ ଛୁଇଁଲା ନାହିଁ ସେ ପଙ୍କ।। 1 ଆତ୍ମ ବିଶ୍ଵାସରେ ଭରା କି ହୃଦୟ କଥନ ଏମନ୍ତ ରୋଟା
କବିତା

ଜୀବନ ଯାତ୍ରା ଓ ଅଟଳ – ଏକ ଆଲେଖ୍ୟ

satya
ମାତା କୃଷ୍ଣା ଦେବୀ ଗର୍ଭୁ ହେଲ ଜାତ ପିତା କୃଷ୍ଣ ଔରସଜ ମଧ୍ଯ ପ୍ରଦେଶର ମୋରେନା ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମ ଲାଭ ପରା କଲ! ।। 1 ସ୍ନାତକ ଯେ କଲ ତ୍ରି ସାହିତ୍ୟ ରଖି
କବିତା

ଶ୍ରଦ୍ଧା ସୁମନର ପାତ୍ର

satya
ବାଜପେୟୀ ତୁମେ କୋଟି ଜନତାର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସୁମନର ପାତ୍ର ତୁମ ବିୟୋଗରେ ଭାରତ ମାତା କି ହରାଇଲା କୃତୀ ପୁତ୍ର।।1 ସୁଦୂର ପ୍ରସାରୀ ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀ ରଖି ପାଲଟ ଭବିଷ୍ୟକାର ତୁମର ସରଳ ସାଧୁତା ପଣିଆ
କବିତା

ତୁମେ କି ବନ୍ଧୁଟି ବନ୍ଧୁ ପ୍ରିୟ ସଖା

satya
ତୁମେ କି ବନ୍ଧୁଟି ବନ୍ଧୁ ପ୍ରିୟ ସଖା ବନ୍ଧୁର ମହିମା ମଣି ପାକିସ୍ଥାନେ ଦେଲ ବନ୍ଧୁତ୍ୱର ହାତ ଶତୃ ବୋଲି ପୁଣି ଜାଣି।।1 ତରକ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ ଥିଲ କି ପାର୍ଲାମେଣ୍ଟ ପରା ରଡ଼ି
କବିତା

ଷୋହଳ ବୟସୀ

satya
ନିଜ କବିତାଟି ନିଜକୁ ଦୁର୍ବୋଧ କେତେବେଳ ସୁଖ ପାଠ୍ଯ ଆଉ ବେଳକୁ ତ ନୁହେଁ କେହ୍ନେ ଠିକ ମନସ୍ବିନୀ କାହୁଁ ଥୟ ।। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନୂହେଁ କବି ପ୍ରାଣ ମୋର କେବେ ହେଁ ମନ୍ତ୍ର
କବିତା

ଅଟଳ ମହାମେରୁ

satya
କ’ଣ କେତେ ତୁମେ ନକରିଛ ସତେ ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣ ଚତୁର୍ଭୁଜଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରିଣ କାରଗିଲ ଯାଏଁ ତୁମ ଗାଥା ଗାହେ ସବୁ।। ହଠାତ୍ ଏମିତି ହେଲା ପୁଣି କ’ଣ ମୁହଁ ମୋଡି ଗଲ ଚାଲି ଡାକି
ପ୍ରବନ୍ଧ

ଲକ୍ଷ୍ଯ

satya
ଜୀବନର  ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷ୍ଯ ଖୋଜି ପାଉନଥିବା, ଅପ୍ରାପ୍ତି ଜନକ ହତାଶାରେ ସଢ଼ୁଥିବା, ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ ଛଟପଟ ହେଉଥିବା, ମୁଁ ଏକ ଭିନ୍ନ ଅଥଚ ସେଇ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ।ମୋତେ ଏଠି ଖୋଜିଲେ ମୁଁ
କବିତା

ଅଟଳଜୀ! ଫେରି ଆସ ତୁମେ

satya
ଆହେ ବାଜପେୟୀ ଅଟଳ ବିହାରୀ ଦୃଢ ନିଶ୍ଚୟ କି ମନ ଦୁଃଖ ସାଗରରେ ଭସାଇ ଦେଇଣ ତୁମେ ଛାଡ଼ି କାହିଁ ଗଲ? ତୁମରି ସ୍ମୃତିରେ ମନ ହାଇଁପାଇଁ ମନୁ କାଁ ପାରୁନି ଭୂଲି ଭାରତ

Login

X

Register